Atopische Dermatitis (Allergisch Eczeem) bij Honden
Chronische jeuk door allergie: herkenning, behandeling en management van atopische dermatitis.
Wat is atopische dermatitis?
Atopische dermatitis is een chronische, allergische huidaandoening waarbij het immuunsysteem overmatig reageert op normaal onschadelijke stoffen uit de omgeving, zoals pollen, huisstofmijt, schimmelsporen en huidschilfers van andere dieren. Het is de op een na meest voorkomende allergische huidziekte bij honden, na vlooienallergie. De aandoening begint meestal op jonge leeftijd maar kan op elke leeftijd ontstaan en wordt bij oudere honden vaak erger doordat de huidbarrière verzwakt met de jaren.
Atopische dermatitis is niet te genezen maar kan met de juiste aanpak goed onder controle worden gehouden. De ziekte verloopt vaak in cycli, met perioden van opvlamming en relatieve rust. Seizoensgebonden allergieën (pollen) veroorzaken klachten vooral in lente en zomer, terwijl huisstofmijtallergie het hele jaar door problemen geeft. Zonder behandeling leidt de chronische jeuk en ontsteking tot secundaire huidinfecties en een ernstig verminderde kwaliteit van leven.
Symptomen
Het belangrijkste symptoom is intense jeuk. Je hond krabt, likt, bijt en wrijft aan de huid, vooral aan de poten, oren, buik, oksels en liezen. De huid in deze gebieden wordt rood, gezwollen en kan vochtig worden. Bij chronische atopie wordt de huid verdikt, donker verkleurd (hyperpigmentatie) en leerachtig. Oorontstekingen zijn een veelvoorkomend begeleidend symptoom en kunnen soms het enige teken van atopie zijn.
Secundaire bacteriële en gistinfecties zijn zeer gebruikelijk bij atopische honden. De beschadigde huidbarrière biedt minder weerstand tegen micro-organismen. Deze infecties verergeren de jeuk en creëren een vicieuze cirkel. Haaruitval door krabben en likken, bruine speekselvlekken op de poten en een muffe geur door gistinfectie zijn andere herkenbare tekenen.
Diagnose en behandeling
De diagnose wordt gesteld door andere oorzaken van jeuk uit te sluiten (vlooien, voedselallergie, schurft) en op basis van het klinisch beeld. Allergietesten, via bloed of huidpriktesten, kunnen de specifieke allergenen identificeren. De behandeling is multimodaal en omvat het vermijden van allergenen waar mogelijk, medicatie voor jeukbestrijding (oclacitinib/Apoquel, lokivetmab/Cytopoint, of corticosteroïden), behandeling van secundaire infecties, en huidverzorging met medicinale shampoos.
Immunotherapie (hyposensibilisatie) is de enige behandeling die de onderliggende allergie kan modificeren. Hierbij wordt de hond geleidelijk blootgesteld aan stijgende doses van het allergeen om het immuunsysteem te "trainen" om er minder op te reageren. Dit werkt bij 60 tot 70 procent van de honden. Een essentieel vetzuurrijk dieet en regelmatige huidverzorging ondersteunen de huidbarrière. Atopische dermatitis vereist levenslang management, maar met de juiste aanpak kan je hond comfortabel leven.