Oorhematoom bij Honden

Wat is een oorhematoom?

Een oorhematoom, ook wel auraal hematoom genoemd, is een ophoping van bloed tussen de kraakbeenlagen van de oorschelp. Het ontstaat wanneer kleine bloedvaten in het oor scheuren, meestal als gevolg van hevig hoofdschudden of krabben aan het oor. Het bloed verzamelt zich in een zakje en vormt een zachte, met vloeistof gevulde zwelling die het oor dik en kussenachtig maakt. Een oorhematoom kan variëren in grootte van een kleine bobbel tot een zwelling die de gehele oorschelp vult.

Hoewel een oorhematoom op zich niet levensbedreigend is, is het wel pijnlijk en oncomfortabel voor je hond. Bovendien is het bijna altijd een teken van een onderliggend oorprobleem dat de hond aanzet tot krabben en hoofdschudden. Als een oorhematoom niet wordt behandeld, wordt het bloed geleidelijk geresorbeerd maar vervormt het kraakbeen permanent, waardoor het oor een gerimpeld, "bloemkooloor" uiterlijk krijgt. Behandeling is daarom aan te raden, zowel om medische als cosmetische redenen.

Oorzaken en risicofactoren

De directe oorzaak van een oorhematoom is trauma aan het oor, meestal door krabben of hoofdschudden. Dit trauma wordt bijna altijd veroorzaakt door een onderliggend oorprobleem: oorontsteking (otitis), oormijten, een vreemd voorwerp in het oor of een allergie die jeuk veroorzaakt. Het intense krabben en schudden beschadigt de fragiele bloedvaten in de oorschelp, wat leidt tot bloeding en zwelling.

Honden met hangoren, zoals Cocker Spaniëls, Basset Hounds en Beagles, lopen een verhoogd risico omdat hun oren meer bewegen bij het schudden. Honden die bloedverdunners gebruiken of bloedstollingsproblemen hebben, ontwikkelen eerder een hematoom. Oudere honden met chronische oorontstekingen zijn bijzonder vatbaar. Het is essentieel om niet alleen het hematoom te behandelen maar ook de onderliggende oorzaak aan te pakken, anders zal het probleem terugkeren.

Behandelopties

Er zijn verschillende behandelmethoden voor een oorhematoom, en de keuze hangt af van de grootte, de duur en de voorkeur van de dierenarts. Chirurgische drainage met hechting is de meest effectieve methode. Hierbij wordt het oor geopend, het bloed verwijderd en het oor gehecht om te voorkomen dat de ruimte zich opnieuw vult. Door de hechtingen wordt het kraakbeen tegen de huid gedrukt, waardoor het geneest in de oorspronkelijke vorm.

Minder invasieve opties zijn aspiratie (aftappen met een naald) gevolgd door een drukverband, of het plaatsen van een drain. Aspiratie alleen heeft een hoog recidiefpercentage en wordt daarom vaak gecombineerd met het injecteren van corticosteroïden om de ontsteking te verminderen. Sommige dierenartsen gebruiken een vacuümdrain of een speciaal kussentje dat op het oor wordt gehecht om continue druk uit te oefenen.

Nazorg en preventie

Na behandeling moet je hond een kraag dragen om te voorkomen dat hij aan het oor krabt en de wond opent. De hechtingen worden na 2 tot 3 weken verwijderd. Controleer dagelijks op tekenen van infectie, zoals roodheid, zwelling of afscheiding. Behandel altijd het onderliggende oorprobleem: oorontsteking moet volledig genezen en allergieën moeten onder controle worden gebracht.

Preventie van oorhematomen richt zich op het voorkomen van oorproblemen en het tijdig behandelen ervan. Controleer regelmatig de oren van je hond op tekenen van ontsteking, en ga bij de eerste symptomen naar de dierenarts. Maak de oren niet te vaak schoon, want overmatig schoonmaken kan de gehoorgang irriteren. Droog de oren goed na het zwemmen. Door oorproblemen vroegtijdig aan te pakken, voorkom je het intense krabben en schudden dat tot een oorhematoom leidt. Een gezond oor is de beste preventie.